Zaburzenia depresyjne są coraz poważniejszym zjawiskiem wśród doczesnego społeczeństwa. Sprawione jest to coraz większym tempem życia i zwróceniem się na problemy. Szczęśliwie aktualnie mniej ludzi wstydzi się swego stanu, dyskutuje się o tym jako o chorobie cywilizacyjnej, a nie psychicznej.

Najczęstsze objawy depresji to niemoc, przytłaczający smutek, brak chęci do życia, brak apetytu lub nadmierne łaknienie, zaburzenia snu lub stała bezsenność.

Pierwszymi objawami jest raptowne obniżenie poczucia własnej wartości i nagminne zamartwianie się. Obserwowane są również wszelkie objawy na tle psychosomatycznym czyli fizyczne odczuwanie dyskomfortu i zaburzeń organizmu, gdzie powodem jest psychika, a nie faktyczna choroba organów.

Końcowa oznaka depresji to próba samobójcza, która jest już gwarancją problematyczności choroby i potrzebie leczenia psychiatrycznego.
W lżejszej formie czy w startowym etapie najlepszą formą leczenia jest psychoterapia, która umożliwia poznanie problemu. Jeśli terapeuta zasugeruje wizytę u psychiatry to nie możemy tego zbagatelizować, gdyż najprawdopodobniej potrzebujemy leków antydepresyjnych, które złagodzą objawy i pomogą w oswojeniu choroby.