Cukrzyca typu pierwszego czyli typ wymagający podawania insuliny jest schorzeniem na które, nie mamy w ogóle wpływu. Jest ona dziedziczna, jednak do jej wystąpienia w innym etapie życia niż niemowlęctwo, wymagany jest pewien czynnik środowiskowy. Ten typ zaburzeń metabolizmu glukozy to choroba polegająca na braku wydzielania insuliny lub jej zbyt małym dostarczaniu przez trzustkę. Chorzy muszą przyjmować insulinę w formie zastrzyków, w innym przypadku nie przetrwają więcej niż parę dni.

Cukrzyca typu drugiego, określana niegdyś nieinsulinozależną to wada, która powoduje, że organizm nie radzi sobie z spalaniem glukozy, poprzez nieodpowiednie wytwarzanie insuliny względem poziomu cukru dostarczanego do organizmu. W pierwszym etapie schorzenia leczenie ogranicza się do diety o niskiej zawartości węglowodanów i doustnych leków przeciwcukrzycowych, a dopiero w ostateczności do insuliny.

Profilaktyka cukrzycy to przede wszystkim sprawdzanie poziomu cukru we krwi, zarówno na czczo, jak i około dwóch godzin po posiłku. warunkiem oczywiście jest przede wszystkim zdrowy styl życia, zrównoważona dieta, sport, jak i kontrola organizmu.
Na świecie żyje dużo ludzi bez zdiagnozowanej cukrzycy, a jej powikłania to często poważne dysfunkcje, których nie mamy możliwości zahamować. Dlatego trzeba zainteresować się metabolizmem glukozy i ustrzec się przed niewyleczalną przewlekłą chorobą.